Below are the 7 most recent journal entries recorded in anino7820's LiveJournal:

Thursday, November 4th, 2004
8:21 pm	on my own Without me his world will go on turning A world that’s full of happiness that I have never known yan ang katotohanan! masakit talaga di ba?!   Current Mood: melancholy (Comment on this)
Wednesday, October 27th, 2004
6:45 pm	wonderwall sobra na ang pag-iisip ko sa kanya! ayoko na pero dapat na lang makuntento kasi at least mas pinapansin niya na ako ngayon... and after all...you're my wonderwall Current Mood: lito na ako (Comment on this)
Wednesday, October 20th, 2004
9:58 pm	if love is blind... if love is blind then what are you? isang tanong na alam kong mahirap sagutin... siguro ang sagot ko: if love is blind then i must be nearsighted... langya naman! totoo, di pa naman ako bulag sa pag-ibig kasi may control pa ako sa ginagawa at sinasabi ko sa harapan niya...alam ko din naman kung bakit mahal ko siya, dahil siya ay siya, kahit magbago pa siya, kahit maging girl, boy, bakla, tomboy, butiki, o baboy man siya, mahal ko pa rin siya... pero ang di ko alam e kung bakit ito talaga ang nararamdaman ko para sa kanya at kahit anong pilit ng utak ko, na dati naman ay may hold sa lahat ng nararamdaman ko, e ngayon nandito pa rin ang lahat ng nararamdaman ko para sa kanya...kahit ilang beses na rin ang nasasaktan ng di naman niya nalalaman kung anong tunay na dahilan... ika nga ng direktor ng house of flying daggers... love is unexplainable.if you can explain it, then it is not love... ewan ko na lang...    Current Mood: contemplative (Comment on this)
9:51 pm	di pa pala eto nanaman ako... nagpapakamartyr.... akala ko wala na siyang gusto sa diyosa niya, un pala,kunwari lang un.. kukunan ko pa nga ng litrato para sa kanya... at, bumalik pa ang crush niya sa matagal nang naging diyosa ng buhay niya.... sige lang... may magagawa pa ba ako... kung malulungkot lang ako, wala din naman akong mapapala, kaya eto nanaman ang ngiting aso ko... malala pa nga kaninang lunch time kasi katabing-katabi ko ang crush niya! as in halos 4-5 inches apart na ung mga mukha naming dalawa... kapag pinagtritripan ka ba naman ng kapalaran.... ayoko na...pero as usual, wala pa rin akong magagawa...siya talaga ang nasa isip ko, puso ko at kaluluwa ko... lalim... siya lang ang nakakaintindi sa akin, siya lang talaga... Current Mood: melancholy (Comment on this)
Friday, October 15th, 2004
10:39 pm	nakahang oo...alam ko na masyadong mushy itong lj ko pero ito lang ang isa sa mga paraan ko para mahiwalay ko muna ang sarili ko sa academics at pagkamanhid.... sa tingin kasi ng lahat anti-social ako, bato, sa grades ko lang umiikot ang mundo ko, kung totoo un de sana wala akong sinusulat dito at nasa site na ako ng encarta o kaya naman gumagawa ng database ng kung anumang subject... waste of time... pero bored ako... nakahang lang ako dito kasi ganun din ako.... nakahang.... at naghihintay na merong umabot ng kamay niya para iakyat ako... o kaya naman meron sanang sumalo sa akin... hindi naman siya kinakailangan na maging ung tipo ng tao na galing sa typical na fairy tales... masaya na ako kay shrek... hindi siya ung tipo na sa unang tingin ay mabibihag na ang puso mo... pero... alam mong kapag sinalo ka na niya, di ka na niya pakakawalan pa... kasi mahalaga ka para sa kanya... ito nanaman ako... nagninilay-nilay tungkol sa KANYA.... SAYANG talaga.. torpe kasi ako... wala nga akong kinakatakutan pero isa naman akong malaking DUWAG!!! isang malaking karuwagan ang aking kinatatakutan na mawala siya sa akin... kaya kuntento na ako na halos araw-araw ko siyang nakakausap at nakakasama...pero hanggang dito nalang ba talaga ito.... Lagi naman kitang nakakasama Ewan ko kung bakit ba wala akong nagagawa! Kahit na napakadali mong kausapin Ewan ko ba kung bakit ang hirap pa ring aminin Madalas naman tayong naglolokohan Dinadaan ko lang sa biro ang tunay kong nararamdaman Kaya siguro hindi mo sineryoso ang aking mga sinabi ‘Yan tuloy walang nangyari! Kakalipas lamang ng isang sem Nung Makita kita na mayroon ibang kasama! Magkahawak ang inyong mga kamay! Ang dibdib ko ay sumikip! Ang paglunok ko ay biglang naipit! ang galing talaga ni chito miranda...nasasabi niya ang gusto kong sabihin sa hindi lang isa kundi sa halos lahat ng love songs na nagawa niya.... kaninang hapon, nagulat ako... kasi pauwi na ako at nagmamadali at bigla niya ako binati... napa-"uy" na lang ako...pero sa loob-loob..."naisip at napansin din niya pala ako?!"... masaya na din ito... Current Mood: content (Comment on this)
Sunday, October 10th, 2004
1:53 pm	lumulubog kapag ang barkong sinasakyan mo, ng kaibigan mo, at ng taong mahal mo (na hindi alam na mahal mo siya) , ay biglang lumubog... at 2 life vests lang ang nakuha mo.... suot mo na ang isang life vest at isa na lang ang hawak mo at nasa tubig na kayong tatlo... anong gagawin mo? ito ay isang sitwasyon na matagal ko nang ginawa sa utak ko, medyo complikado... DILEMMA... well, complikado din ang sagot ko pero nagulat ako dahil ang bilis kong naisip ito... ibibigay ko ang life vest na hawak ko sa taong mahal ko... tapos... tatanggalin ko ang suot-suot kong life vest at ibibigay ito sa kaibigan ko... gulat ka noh!!! explanation: malalaman ng taong mahal ko na siyempre...MAHAL KO SIYA...       at iisipin niyang mas importante siya para sa akin kaysa        sa kaibigan ko...       malalaman naman ng kaibigan ko na mas mahalaga pa siya        kaysa sa buhay ko... at totoo iyon.... pero siyempre, case to case basis yan... kung hindi marunong lumangoy o lumutang ang kaibigan mo, SIYEMPRE, ibibigay mo agad ang hawak mong life vest sa kanya... o sige alis na ko, masyado ko nang dama 'to... _______________________________________________________________________ oo nga pala, ang bangag ko talaga ng last post konadoble kasi bigla kong napost ung isa...   Current Mood: blah (Comment on this)
Friday, October 1st, 2004
9:38 pm	patuloy na nahuhulog at unti-unting bumabagsak linya sa isang kanta: sana kahit minsan ay mapansin ako    malaman mong kita'y mahal at yan ang totoo ang buhay ng isang tulay ako! ako! ako ang gagawa ng daan kahit harangan man ako ng tubig itutuloy ko pa rin  para lang mapasaya ko siya. pero papasok nanaman sa isip ko na hindi naman talaga ako ang nagpapasaya sa kanya. tulad ng sabi ko, daanan lang ako. dadaanan niya lang ako para makarating siya sa magpapasaya sa kanya. kahit na sa tingin ko eh un din mismong kaligayahan niya ang makakasakit sa kanya. padadaanin ko pa rin siya kasi gusto ko siya maging masaya. kahit ilang beses niya na akong natapaktapakan para makarating sa inaakala at nagpapa-asa sa kanya na kaligayahan. tulay lang talaga ako para sa kanya... title ng isang kanta: anino ng reyna ang anino lagi akong nasa tabi, harapan, at likod niya pero para bang madilim at di niya ako makita. sana nga kahit saglit lang, eh matapat ang flashlight niya sa akin. pero nong magagawa ko? anino lang ako at manhid bulag at bingi siya. paano nga naman niya makikita o maririnig na "hellerrr! andito ako! lagi naman akong nandito para sa 'yo. ikaw nalang ang hinihintay ko...." pero alam ko naman mabubulok lang ako sa kakahintay kasi tulad ng sabi ko, anino niya lang ako. malapit na malapit na sa kanya, pero kelan pa ba pinansin ng mga tao ang anino nila? ang pader ang sinasandalan mo. ang binubulungan mo. oo nga, hindi nga sumasagot ang pader. pano naman kasi ang binubulong mo nalang lagi ay tungkol sa kanya, ang maladiyosa niyang kagandahan, ang ngiti niya, at ang tikwas ng buhok niya. at pag un na ang usapan, mapapangiting aso nalang ako at mag-hahang... ewan ko ba kung matutuwa ako dahil masaya ka... o masasaktan dahil siya ang mahalaga sa iyo.... parang binato mo ako ng sledge hammer... parang dinaanan ako ng lindol...gumuho nalang ang mundo ko...     dilemma: kung sasabihin ko naman sa 'yo, alam kong lalayo ka na sa akin. maiilang ka at mawawala na ang pinahahalagahan kong pagkakaibigan natin. alam ko kasi hanggang doon na lang ang pag-asa ko sa 'yo...   ang analogy ko sa pag-ibig kapag umibig ka, para ka na ring tumalon ng building. kapag nasa ere ka, ang sarap ng pakiramdam... para kang lumulutang.. siyempre, lalo na kapag sinalo ka ng hangin. kung tama lang ang hangin para sa iyo, dadalhin ka niya sa nararapat mong destinasyon... pero kung may mali sa inyo, unti-unting mawawala ang hangin na nagdadala sa iyo at unti-unti ka ring babagsak. ang sakit na mararamdaman mo ay depende nalang sa kung hanggang saan ka niya sinamahan pababa. pero siyempre, kung tumalon ka at walang hangin... sa una lang masarap ang pakiramdam... pero habang papalapit ka na sa semento, unti-unti mong maiisip na "babagsak ako" at sumasama na ang pakiramdam mo. at pagbagsak mo sa semnto...MASAKIT!!! dahil alam mong walang sumalo sa 'yo.... nagpipigil nasa tabi na nga kita...di pa kita mayakap kausap na nga kita...di ko pa masabi kung yayakapin kita...bigla kang maiilang at magtataka kung sabihin kong mahal kita...bigla kang mawawala na parang bula   Current Mood: melancholy (Comment on this)